Verward of paniekaanval?

Wat is het?

Op 20-2-2018 was er een uitzending van brandpunt over verwarde personen, een zin uit het programma “Ja, ik loop af en toe op de snelweg. Maar ik ben geen pakketje dat je kunt opbergen. Ik ben geen meubel dat je even verplaatst. Nee, als ik verward ben, ben ik een verward mens. Een mens.”

De persoon heeft de diagnose gekregen verward persoon en is hierdoor op een manier behandeld door ggz en politie die niet wenselijk is. De persoon heeft hier naar alle waarschijnlijkheid een groot trauma aan over gehouden. De persoon is overmeesterd door 4 agenten die op haar rug en benen zaten.

Na het lezen van het artikel vraag ik mij af of de persoon echt verward is of dat de persoon een uit de hand gelopen paniekaanval heeft.

2 herkennen

Zo begint u:

Op het eerste gezicht lijken beide niet veel met elkaar te maken hebben, maar het komt vaker voor dat mensen met een aanval een tijdelijke korte soort verwardheid ervaren. Het verward is een te hoog opgelopen aanval, hierdoor krijgen sommige mensen migraine en bij andere worden gedachten ergere en deze laten u dingen doen. Hoe hoger de gedachten oplopen hoe meer het hoofd verdoofd word en lijkt het of de persoon in een soort van trance is. Voor een persoon die hoog in een aanval zit is praten en een gesprek voeren moeilijk of niet mogelijk.

Van verwardheid weet een persoon de gehele situatie niet en kan niet handelen om de de situatie te veranderen. Verwardheid houd meestal voor enkele dagen aan. Verward gedrag is meestal een gevolg van lange tijd een depressie of door een groot slaaptekort. Bijbehorende diagnose zijn vaak psychose, hallucinaties, wanen.

Bij een paniekaanval heeft de persoon veel angst paniek of stress en hoe verder dit oploopt hoe meer de kans dat even de stoppen eruit slaan. Dit zou in de korte tijd als verward kunnen worden gezien, dit is dan alleen voor een paar uur tot de aanval is gezakt. Dit geeft niet aan dat de rest van de tijd de persoon verward is.

De woordkeuze van de persoon voor het gevoel of gedrag is verward. Dit woord roept veel andere woorden op en vooroordelen op in de maatschappij, maar geeft niet duidelijk aan waar de persoon last van heeft.

Ik ben verward geeft aan dat de persoon niet weet om te gaan met de situatie.  Van het negatief zien van de situatie, kan een persoon meer in de situatie raken. Door de te blijven zeggen ik ben verward, geeft u niet de kans om het anders te zien of anders uit leggen. Door het regelmatig tegen zich te zeggen dat de persoon verward is, dan gaat de persoon zich ook zo voelen. Hierdoor kunt u zich meer somber of depressief gaan voelen en minderwaardig. Het woord verward is bij de persoon, gelinkt aan de politie en GGZ dit is de diagnose die is gesteld. Dit roept veel nare herinneringen op, dit kan de situatie verergeren.

Ik heb een paniekaanval, de aanval is op het toppunt, ik weet het even niet wat te doen. Is meer een positievere manier, waar mogelijkheden zijn om het te veranderen. Paniekaanval word in de maatschappij beter begrepen dan een verward persoon.

Psychische personen handelen vaak op dezelfde manier, als er iets gebeurt dan reageert de persoon hetzelfde. Uit het verhaal blijkt dat de persoon elke keer naar de snelweg gaat. Andere personen gaan vaak naar het water of park. Als een persoon overprikkeld reageert het boos en dan komt er dezelfde actie, naar buiten nog bozer worden of afstand nemen. De keuze om het anders te verwoorden, kan helpen het gedrag anders te zien en het anders aan te pakken.

3 behandeling

De behandeling van verwarde personen is zware medicatie en voor het gedrag van de persoon word vaak geweld gebruik of macht. Wanneer een persoon bij de mening blijft of iets niet wilt word de politie gebeld.

De persoon veel last heeft van paniekaanvallen en hierdoor veel paniek ervaart en niet weet hoe hier anders mee om te gaan dan het lopen op de snelweg. Bed op recept is een soort crisisplaatsing voor korte tijd bij de GGZ. De persoon kan hier tot rust komen op een veilige plek.

4 gevolgen

De persoon heeft de diagnose verward persoon. De persoon heeft regelmatig aanvallen. De persoon heeft niet door wat ze doet in een aanval (lopen snelweg). De persoon doet dingen op de automatische piloot. Voor de persoon is het zeer moeilijk om het verhaal te vertellen en uit te leggen wat nodig is. De persoon word op de verkeerde manier behandeld  door de hulpverleners.

Er word vanuit gegaan dat de persoon gevaarlijk is of gewelddadig gedrag vertoont of gaat vertonen, hierdoor word er door hulpverlening op een nadere manier gereageerd op de problematiek. Zoals in de afbeelding de letterlijke tekst uit artikel duidelijk word.

Hierdoor word er een grotere afstand gecreëerd voor hulpverleners door hulpverleners. Waarom zou de persoon nog geloven dat ze de volgende keer anders word behandeld? Dit zorgt voor veel angst en tegenstand tegen hulpverlening.

Door het afschaffen van het Bed op recept heeft de persoon geen alternatief. Hierdoor is erop de momenten dat nodig is niemand die het kan voorkomen dat de persoon op de snelweg loopt.

De persoon is niet geleerd door de hulpverleners om om te gaan met de aanvallen en paniek. Hierdoor zijn in de jaren verergerd. De persoon word op dit moment niet behandeld om dat ze nu onbehandelbaar is verklaard.

Waarschuwingen: Het is niet veilig en ook verboden om op de snelweg te lopen. Zoek naar een alternatief!

5  Plan

Stap 1 Wat is de oorzaak? Waarom de snelweg? Wat is het gevoel vooraf? Wat gebeurt in de tijd tussen de woning en de dat u loopt op de snelweg? Zijn er veel negatieve gedachten? Waar gaan de gedachten over? Houd voor enige tijd bij wat u merkt voor tijdens en na het “verward” gedrag/aanval. Door de signalen te herkennen en de punten op schrijft wat anders is, schrijft u al veel van u af, hierdoor verminderen gedachten en leert u gelijk de signalen beter te herkennen.

Stap 2 Wat is een alternatieve plaats? Wat zou u anders kunnen doen vooraf? Neem u behandelaar een keer mee naar de snelweg waar u regelmatig loopt en probeer zo duidelijk mogelijk de situatie te omschrijven en uw gevoel te bespreken. Dit zijn de signalen die u kunt aanpakken om het verbeteren.

Stap 3 Met wie kunt u contact opnemen als u een aanval heeft? Waar kunt u naar toe gaan om het probleem te bespreken? Maak een crisisnoodplan die u kunt toepassen tijdens of op het hoogte punt van een aanval. Door de 4 stappen vaak toe te passen kunt u beter reageren in een aanval en zijn ze makkelijker hanteerbaar.

Stap 4 Ga opzoek naar een hulpverlener die meer gericht op de paniek en die u hiermee kunnen leren omgaan. Deze begrijpen de signalen beter en heeft u een grote kans dat de situatie verbeterd. Dit kunnen ook ervaringsdeskundige zijn. Meld u daarnaast aan bij lotgenoten groepen, zij herkennen vaak een situatie en kunnen u tips en adviezen geven hoe zij dit hebben aangepakt. Voor vele problematiek zijn er ook maatjes projecten of buddy’s deze kunnen u vaker en regelmatiger helpen dan de hulpverleners.

Stap 5 Het gedrag tijdens het verward kunt u beter onder controle krijgen door bijvoorbeeld boksen of karate. De houdingen en de ademhaling oefeningen leren u het gedrag beter te beheersen. Daarnaast raakt u veel stress/onrust of paniek kwijt tijdens het boksen wat meer rust geeft.

Stap 6 heeft u een trauma opgelopen door het gedrag van de hulpverlening, blijf er niet te lang met rond lopen en maakt het bespreekbaar. Vraag om een Emdr om de trauma aan te pakken.

Stap 7 probeer dagelijks ademhalingsoefeningen en yoga oefeningen, ongeveer 15 minuten voor het slapen gaan.

7 naasten

Wat kunt u doen voor de persoon? Waar kunt u mee helpen?

De naasten zijn verwarde personen en bij personen met een paniekaanval erg belangrijk. Het is belangrijk om beide bespreekbaar te houden en te zoeken naar een manier om een oplossing te vinden. Veroordeel een persoon niet op de diagnose die gesteld is. De persoon heeft het erg moeilijk. De persoon heeft ondersteuning nodig en naastenliefde. Zodat de persoon weet dat hij/zij er niet alleen voorstaat.


E-GGZ

E-GGZ

Welkom op het profiel van GGZ. GGZ staat voor geestelijke gezondheidszorg. Met de informatie die we delen willen we taboe op psychische problematiek verminderen en al het zou kunnen stoppen. Iedereen kent iemand met psychische problematiek, het zo een heel normaal onderwerp moeten zijn om te bespreken. De artikelen gaan over diagnose, medicatie en behandelaars. De diagnose waar ik over schrijf zijn o.a. autisme, borderline, ptss, depressie, hsp.