taboe

1 Wat is het?

Op psychisch problematiek heest een groot taboe veel diagnose weten mensen te weinig af maar hebben er ooit eens van gehoord en hebben vooroordelen. Deze zijn vaak negatief en er is een grote angst voor psychische problematiek, door bijvoorbeeld de verhalen in het nieuws, wat altijd de ergste gevallen zijn. Door dat psychische problematiek veel angst oproept bij andere is het vaak niet bespreekbaar. Vaak word er van weggekeken, jij bent anders of jij bent gek.

Andere zien vaak ook alleen maar het negatieve beeld van een diagnose of lijstjes met signalen.Jij hebt dit … dus jij doet zo zo en zo. Verder zijn ze niet geïnformeerd over hoe de diagnose verloopt of wat het voor een persoon betekend.

Bijvoorbeeld iemand met adhd is druk, springerig iemand met autisme is geordend en in zich zelf. Diagnose worden ook vaak gebruik als een woord om iets duidelijk te maken. De persoon is druk hij heeft adhd of hij somber hij is depressief. Personen zeggen vaak ik heb adhd terwijl dat niet zoals, het woord word anders gebruikt. De diagnose is wel bekend maar word verkeerd gebruikt.

Een ander voorbeeld is personen met psychische problematiek hebben schulden (ook een taboe) en hebben bewindvoering of schuldsanering. Voor een deel van de personen klopt dit niet, die doen er juist alles aan om uit de schulden te blijven en de zaken op orde te houden. Het andere deel heeft schulden, maar dan worden de personen zonder schulden over een kam geschoren met de persoon die schulden hebben.

Aan de andere kant is het erg vreemd dat er een groot taboe op heerst. Elke Nederlander kent iemand met psychische problematiek, hierdoor zou het juist normaal moeten zijn om het er over te kunnen hebben en te zoeken naar oplossingen voor het verbeteren van de gezondheid.