taboe

Wat is het?

Op psychisch problematiek heest een groot taboe veel diagnose weten mensen te weinig af maar hebben er ooit eens van gehoord en hebben vooroordelen. Deze zijn vaak negatief en er is een grote angst voor psychische problematiek, door bijvoorbeeld de verhalen in het nieuws, wat altijd de ergste gevallen zijn. Door dat psychische problematiek veel angst oproept bij andere is het vaak niet bespreekbaar. Vaak word er van weggekeken, jij bent anders of jij bent gek.

Andere zien vaak ook alleen maar het negatieve beeld van een diagnose of lijstjes met signalen.Jij hebt dit … dus jij doet zo zo en zo. Verder zijn ze niet geïnformeerd over hoe de diagnose verloopt of wat het voor een persoon betekend.

Bijvoorbeeld iemand met adhd is druk, springerig iemand met autisme is geordend en in zich zelf. Diagnose worden ook vaak gebruik als een woord om iets duidelijk te maken. De persoon is druk hij heeft adhd of hij somber hij is depressief. Personen zeggen vaak ik heb adhd terwijl dat niet zoals, het woord word anders gebruikt. De diagnose is wel bekend maar word verkeerd gebruikt.

Een ander voorbeeld is personen met psychische problematiek hebben schulden (ook een taboe) en hebben bewindvoering of schuldsanering. Voor een deel van de personen klopt dit niet, die doen er juist alles aan om uit de schulden te blijven en de zaken op orde te houden. Het andere deel heeft schulden, maar dan worden de personen zonder schulden over een kam geschoren met de persoon die schulden hebben.

Aan de andere kant is het erg vreemd dat er een groot taboe op heerst. Elke Nederlander kent iemand met psychische problematiek, hierdoor zou het juist normaal moeten zijn om het er over te kunnen hebben en te zoeken naar oplossingen voor het verbeteren van de gezondheid.

Psychische problematiek kan alleen herstel met goede hulp van naasten, vrienden of kennissen die u door dik en dun steunen en willen helpen. Alleen met hulpverlening komt het herstel nog steeds voor het grootste deel alleen bij de cliënt neer. De meeste hulpverlening is 1 a 2 uur per week, voor de rest van de tijd moet de cliënt het zelf zien te redden. Dit brengt vaak andere problematiek met zich mee.

Omdat er een groot taboe op heerst is het voor de persoon met de psychische problematiek moeilijk zich te uiten of het duidelijk te maken, veel zaken rondom de problematiek zijn niet bespreekbaar, waardoor het probleem onnodig lang blijft bestaan.

Bijvoorbeeld Iemand is al enige tijd depressief en heeft sucïdale gedachte. De gedachten zijn met naasten niet te bespreken, deze vinden dit eng en vreemd. De gedachten blijven opkomen en worden besproken met GGZ. Deze zien de gedachten als vreemd en ongepast. De persoon word voor onderzoek naar GGZ crisisdienst gebracht. De gedachten en de oorzaak worden kort besproken. De cliënt krijgt geen therapie aangeboden of medicatie. De cliënt kan weer naar huis. (Voor deze gedachten worden mensen geplaatst op de gesloten afdeling van GGZ).

Het praten over onderwerpen net als de dood is een groot taboe in Nederland. Terwijl er elke dag mensen overlijden, uit ouderdom of door ziekte. Dus zou het onderwerp mee besproken moeten worden en het normaal zijn om het er over te hebben. Door het als cliënt niet te bespreken word het opgekropt en een verboden onderwerp om het er over te hebben. De cliënt zal niet de gedachten meer uiten of het nog een keer bespreekbaar maken.

Zo begint u:

Stap 1 Het is belangrijk de taboes te doorbreken door de onderwerpen te bespreken. Een cliënt heeft alleen last van de taboe. De persoon blijft wie hij is, het veranderd niet door de stempel die hij/zij krijgt

  • Zoek informatie over de diagnose en psychische problematiek. Weet waar u het over heeft en wat het voor de persoon betekend. Allen door juiste informatie over de persoon, weet u wat het betekend voor de persoon niet zoals de diagnose bespreken ergens op internet.
  • Ga mee naar gesprekken en stel vragen. Hierdoor zal u merken dat het anders is dan de vooroordelen die er zijn en rust op de diagnose en problematiek.
  • Wees er voor de persoon met het probleem. Wees bereid tot het aanhoren van het gesprek al is het voor de 1 miljoenste keer. De persoon heeft een luistert en begripvol oor nodig die kan ondersteunen en kan helpen.

Stap 2 Deel uw ervaringen met psychische problematiek ,van u zelf of van naasten. Hoe meer ervaringen er worden gedeeld, hoe meer begrip er kan komen.

  • in een blog of als coachend artikel, met eerlijke en betrouwbare informatie, tips en adviezen en het leven achter de diagnose.
  • op sociaal media kanalen met berichten of vlogs om meer begrip te krijgen voor de problematiek en het leven met.

Stap 3 Organiseer middagen om meer inzicht te geven te krijgen over problematiek

  • ga het gesprek aan met iemand met psychische problematiek, Stel vragen voor meer inzicht.
  • verdiep u in de wereld van de psychische problematiek,lees lotgenoten forum met ervaringsverhalen

Het verwachte resultaat:

Na het lezen van het artikel heeft u een duidelijk beeld waarom er zo’n groot onnodig taboe hangt op psychische problematiek en wat dit voor de persoon met de problematiek betekend.