Slecht nieuws kind

1 Wat is het?

In het leven horen nare gebeurtenissen, deze zijn som zeer ingrijpend net als de aanslagen. Slecht nieuws is slecht nieuws, dit valt niet makkelijk uitleggen in positieve woorden. Deze gebeurtenis zorgt ervoor dat u veel stress en onrust ervaart en dat dit vaak boven uw grens uit gaat, hierdoor kan het zijn dat uw dagelijks functioneren achteruit gaat. Soms heet een ingrijpende gebeurtenis ook wel een traumatische ervaring of wel trauma en kunt u een PTSS krijgen van deze gebeurtenissen.

Een kind kan boos, verdrietig, hysterisch maar ook rustig reageren of in discussie willen treden. Zorg dat uw kind zich kan en mag uiten in gedrag en gevoelens, en dat deze worden begrepen en gehoord, zodat uw kind stoom kan afblazen over het onderwerp. Het afblazen van stoom kan uw kind doen door actief over het onderwerp te praten en of door afleiding te gaan zoeken en buiten te gaan spelen.

2 Herkennen

Veel kinderen maken nare gebeurtenissen mee, zoals het scheiden van ouders, het overlijden of een ziektebed van naaste familie of verhuizen en afscheid nemen van het oude vertrouwde. Deze gebeurtenissen hebben een grote invloed op het dagelijkse leven van het kind. De kinderen leren op jonge leeftijd om te gaan met verlies en afscheid nemen, dit kan ervoor zorgen dat kinderen in deze leeftijd een jeugd trauma oplopen.

Kinderen krijgen veel mee van het geweld en aanslagen, door bijvoorbeeld het jeugdjournaal, het lezen van artikelen of via sociaal media. Op een bepaalde leeftijd is het niet meer mogelijk uw kind weg te houden van het nieuws. Op scholen word het onderwerp ook besproken in de klas. Door kinderen te lang te beschermen tegen dit soort nieuws leert uw kind niet met dit nieuws om te gaan en hoe het moet reageren op slecht nieuws.

Door de gebeurtenis ervaren kinderen veel stress of kunnen bang, angstig worden. Doordat kinderen een grote fantasie hebben kunnen ze zich goed inleven in de situatie die ze zie. Hierdoor kan het zijn voor uw kind of uw kind daar op dit moment is. Basisschool kinderen horen vaak veel op school en kijken het journaal, hierdoor weten ze veel van een gebeurtenis. Deze kinderen vinden het vaak nog lastig om dit goed te plaatsen. Pubers kunnen hier een betere inschatting van maken. Bedenk dat de overweldigende gevoelens op den duur verminderen.

Door de nare gebeurtenis kunnen kinderen onrustig gedrag laten zien, ze weten zich geen houding te geven of weten niet om te gaan met de situatie. Het is erg belangrijk dat het onderwerp goed en duidelijk bespreekbaar word gemaakt, om een trauma te voorkomen. Kinderen die een nare gebeurtenis hebben gezien zijn hierdoor vaak erg emotioneel. Kinderen reageren niet allemaal hetzelfde naar een gebeurtenis, het ene kind word rustig en trek zich terug en het andere kind word snel boos en heeft last van opvliegers.  Door het verwerken van de gebeurtenis krijgt u kind vaker nare dromen of kan een gedragsverandering voorkomen.  Voor ouders is het belangrijk om extra alert te zijn op de signalen die u kind geeft en om hier met begrip en steun op te reageren.

Wat begrijpt uw kind van het nieuws

  1. 0-2 Baby’s in deze leeftijd hebben nog geen besef van de nare gebeurtenissen. Houd uw baby zo veel mogelijk weg van het nieuws en kranten en de geluiden. Baby’s reageren op de onrust en de stress van de ouders, hebben ouders veel stress, dan word de baby meer onrustig. Grote gevoeligheid voor prikkels. De ene baby raak van prikkels enorm gestimuleerd en wil met die prikkel bezig.
  2. 2-4 Peuter zijn de wereld aan het ontdekken en krijgen al veel meer mee. Ze kunnen nog geen onderscheid maken tussen fantasie en fictie. Waardoor het kan zijn dat de nare gebeurtenis van daar ook hier kan plaats vinden, hierdoor kan uw kind meer stress en angst krijgen. Hierdoor is het belangrijk om de peuter zoveel af te schermen van het nieuws.
  3. 4-6 Kleuter betrek alles op zich zelf, over de nare gebeurtenis, gaan ze lopen malen en piekeren, dit kan zorgen voor extra stres. Kleuters moeten nog veel worden afgeschermd voor het nieuws. Door het malen en het te betrekken op zichzelf kunnen kleuters meer onrustig worden, het is belangrijk de gevoelens en emoties van uw kleuter te begrijpen en uw kleuter gerust te stellen. \Wanneer uw kind om een oplossing vraagt, stimuleer en inspireer hem/haar om zelf een oplossing te zoeken. Wat zou je doen als je in deze situatie zit? Laat uw kind zoveel mogelijk nadenken over mogelijke oplossingen, door als ouder zoveel mogelijk open vragen te stellen.. Door het bedenken van oplossing is het minder angstig voor het kind.
  4. 6-10 Een kind in de basisschool leeftijd kunt u niet meer totaal afschermen van het nieuws. Het kind word door meerdere dingen beïnvloed in het gedrag en emoties, bijvoorbeeld door de omgeving, school, klasgenoten. Het kind kan op dit moment een gesprek voeren over de gebeurtenis en zelf de gebeurtenis toe lichten. Laat uw kind zoveel mogelijk zelf vertellen, begin met de vraag wat heb je gehoord? Kinderen van 6 tot 12 jaar verwerken de ervaring het best door te spelen. Door het gebeurde steeds opnieuw na te spelen krijgt het kind er meer grip op en is het bezig het te werken.
  5. 10-12 Pubers hebben veel behoefte aan informatie over de gebeurtenis. De puber kan zelf redeneren en zelf oordelen over het onderwerp en het bespreekbaar maken. Voor een puber is het belangrijk deze gerust te stellen en veiligheid bieden en te zorgen dat dit gevoel in balans is.

3 Behandeling

De kinderen hebben recht op informatie, hoe moeilijk een onderwerp ook is. Het niet uitleggen van een gebeurtenis kan voor uw kind zorgen voor problematiek en het niet begrijpen van een situatie. Maar hoe pakt u dat nu concreet aan? Hoe praat u met uw kind over moeilijke dingen?

Een aanslag. Doden en gewonden. Verschrikkelijke beelden. Het omgaan met deze beelden en nieuws is een opgaven voor zowel het kind als de ouder. Wanneer de ouder het nieuws een plek kan geven is het makkelijk voor het kind om dit ook te doen. Hoe rustiger u onder de situatie blijft, hoe rustiger uw kind is.

4 Gevolg

Doordat de situatie in de media komt, kan het voor u en uw kind lastig zijn om niet geprikkeld te worden door het nieuws. Door de media is de gebeurtenis in ieder journaal en in vele talkshow, hierdoor is het haast onmogelijk het te ontkomen, daarom heeft het ook grote invloed op het lichaam . Door het steeds weer de gebeurtenis in het journaal te zien, word het steeds opnieuw opgerakeld, hierdoor krijgt het niet de tijd om het te verwerken en kan dit ervoor zorgen dat de beelden versterkt binnen komen met meer emoties. Het is belangrijk in de gaten houden hoe uw kind reageert op het nieuws en wat er veranderd in gedachten emoties en gevoelens.

Angst kan bij zich op verschillende manieren uiten: buikpijn, bedplassen, heel teruggetrokken gedrag of juist heel druk gedrag. Een kind kan veel stress en onrust ervaren en hierdoor minder goed functioneren in het dagelijks leven. Een kind kan een trauma oplopen van de gebeurtenis omdat het erg schokkend is, wanneer er te weinig aandacht is voor de emoties en gevoelens.

  • Concentratie geheugen problematiek
  • Verminderde eetlust, door de gebeurtenis en gedrag, gevoelens en emoties.
  • Emotionele blokkades kunnen voorkomen, die zijn voelbaar via nare gevoelens en allerlei angsten. Emotionele blokkades veroorzaken beperkende overtuigingen en destructief gedrag.
  • Lichamelijke klachten hoofdpijn en buikpijn
  • Piekeren en malende gedachten en kan op een dip.
  • Schuldgevoel Jonge kinderen kunnen zich zelf de schuld geven van de gebeurtenis
  • Slaapproblematiek, inslapen, doorslapen, nachtmerries
  • Stemmingwisselingen die vaker en extremer voorkomen.
  • Reageert zeer beheerst en onaangedaa
  • Gelooft het niet en kan het niet bevatten, weet zich moeilijk te uiten;
  • aIs verward en huilt; is onrustig, weet het even niet meer, veel emoties
  • Is ontredderd en reageert in paniek of angst
  • Is verdoofd en gaat stil in een hoekje zitten en zoekt steeds vaker een plek om te rusten en trek zich vaker terug
  • Is boos en wordt agressief, krijgt last van stemmingswisselingen
  • Doet zich stoer voor en maakt grappen.

5 Plan

  1. Voorbereiding Bereid het gesprek met uw kind zoveel mogelijk voor. Schrijf op wat u uw kind wilt gaan vertellen. Wat heeft u nodig om uw verhaal te verduidelijken? Bedenk wat u een moment in u leven dat u slecht nieuws te horen kreeg, maak hier een kort verhaal van hoe dit is gebeurt en hoe u dit heeft verwerkt. Dit kunt u gebruiken als praktijk voorbeeld voor uw kind. Dit laat zien dat het na verwerken ook weer beter kan gaan.
  2. Een kind moet de nare gebeurtenis net als een volwassen verwerken. Door de gebeurtenis te bespreken en uw kind het te laten op schrijven of tekenen kan uw kind de gebeurtenis al groten deel verwerken. Na de tekening of tekst kunt u het getekende stuk of tekst bespreken met uw kind en vragen stellen hoe uw kind zich eronder voelt. Het kan een tijd duren voor uw kind dit onder de knie heeft en er beter mee kan omgaan.
  3. In de verwerkingsfase is het belangrijk inlevingsvermogen te tonen. Dit kunt u doen door actief te luisteren naar uw kind, het kort samen te vatten voor uw kind en de emoties en gevoelens die u ziet te benoemen. Laat uw kind merken dat u de gevoelens herkend en dat u deze graag bespreekbaar wilt maken, zodat uw kind het gevoel krijgt dat u met uw kind meeleeft.
  4. Het juiste moment. Plan een tijd in om het gesprek te voeren en neem de tijd om het gesprek te voeren. Een belangrijke gebeurtenis in het leven van uw kind heeft veel aandacht nodig om het juist te verwerken.
  5. De juiste woordkeuze. Let op de woordkeuze die u gebruikt, gebruik zo min mogelijk woorden zoals aanslag, geweld, dood. Als u de woorden gebruikt geef dan een duidelijke uitleg wat de woorden inhouden, zodat uw kind de juiste betekenis kent achter het woord.
  6. De manier waarop. Op welke toon verteld u het? Hoe is uw houding? Is het positief of negatief gestemd?
  7. Hulpmiddelen gebruiken. Maak gebruik van non verbale communicatie middelen zoals pictogrammen of foto’s. Zoek voorbeelden van leerzame filmpje over de gebeurtenis. Ga opzoek naar app’s waar u kind door middel van een speeltje er achter kan komen wat bijvoorbeeld een persoon voelt die een diagnose heeft gekregen.
  8. Wees alert, Let op de signalen van uw kind. Hoe reageert uw kind? Heeft uw kind lichamelijke klachten? Hoe gaat uw kind om met de situatie?

Leeftijd

Hoe oud is uw kind? Wat begrijpt u kind van het nieuws? Wat hebben uw kinderen gezien, gehoord, begrepen van het onderwerp? Sluit in uw uitleg zoveel mogelijk aan bij de leeftijd en niveau van uw kind. Maak hierbij gebruik van makkelijke taal, met korte simpele antwoorden en om het te verduidelijken kunt u gebruik maken van pictogrammen.

Om een uitleg te geven aan uw kinderen is het belangrijk eerst een overzicht te maken van de gebeurtenis. Dit kunt u doen door het beantwoorden van de vragen wie, wat waar, waarom, wanneer. Door een duidelijk overzicht te hebben van een gebeurtenis is het makkelijker uit te leggen en heeft u zich al voor bereid op eventuele vragen van uw kinderen en kunt u al een antwoord vormen.

  • Wat? Wat is er gebeurt? Wat maakt dit zo erg? Wat zijn de gedachten en gevoelens erachter van uw kind? Waar zit uw kind het meeste mee?
  • Wanneer? Wanneer heeft de gebeurtenis plaats gevonden? Was het overdag of in de nacht?
  • Waar? Waar heeft de gebeurtenis plaats gevonden? Hoe is het gebeurt?
  • Waarom? Waarom vond de gebeurtenis plaats? Wat is de oorzaak dat het is gebeurt? Met de vraag waarom geeft u een korte samenvatting van de gebeurtenis.
  • Wie? Wie zijn er betrokken bij de gebeurtenis? Wie zijn de slachtoffers? Hoeveel slachtoffers zijn er en hoe ernstig is het?
  • Wat nu? Wat kan u kind doen om de gedachten en gevoelens minder hevig aanwezig te laten zijn?
  • Bij wie? Bij wie kan uw kind terecht voor vragen en voor de stress gerelateerde klachten?

Breng de boodschap.

  • Roep uw kind om het gesprek te beginnen. Vertel uw kind direct waarom u het wilt gesprekken en vertel die direct uw verhaal.
  • Benoem zoveel mogelijk de feiten met voorbeelden en wat de gevolgen zijn. Wanneer er een belangrijk persoon in het leven van uw kind is overleden, kunt u uw kind, een manier aanleren om dit op zijn manier te verwerken, door bijvoorbeeld een gedenk plek of door bijvoorbeeld een boekje te maken met leuke momenten met de persoon. Door het op een positieve manier te brengen leert u kind hier positief mee om te gaan. Bedenk samen een manier hoe uw kind hiermee kan en mag omgaan. Vraag u kind hoe het graag hiermee zou willen omgaan? Wat zou uw kind fijn vinden om te herdenken?
  • Bedenk samen met uw kind een oplossing om er mee om te gaan. Schrijf een aantal positieve dingen op, hoe uw kind hiermee kan gaan, maak hiervan een mooi bord en hang deze op. Door het duidelijk zichtbaar te maken hoe uw kind ermee kan omgaan kan uw kind zich aanleren op een makkelijkere manier om te gaan met een problematiek.

Stel u kind zoveel mogelijk gerust, door het duidelijk uit te leggen en het onderwerp bespreekbaar te houden.

  • Probeer zoveel mogelijk de emotie en gevoelens van uw kind, aan te grijpen om uw kind te leren hiermee om te gaan. Leer u kind hoe het de stress, angst onder controle kan krijgen. Wanneer u niet kunt aansluiten bij de gevoelens en emoties van uw kind krijgt uw kind het gevoel niet begrepen te worden en dat u het leven van uw kind niet kunt beschermen.
  • Kijk samen het nieuws en bespreek dit, door open vragen te stellen over de gebeurtenis.Neem de tijd om samen het nieuws te lezen of bekijken en probeer er zo eerlijk mogelijk over te zijn. Sommige delen kunt u weglaten aan de hand van de leeftijd.
  • Beantwoord de vragen van uw kind. Vragen die uw kind heeft, zorgen bij uw kind voor zorgen en het is nog niet geheel duidelijk. Hierdoor kan het hoofd van uw kind vol raken met gedachten en onrustig gedrag laten zien. Vraag aan het einde van het programma of uw kind het heeft begrepen, nog vragen heeft, of dat het nog er iets over kwijt wilt.
  • Wat vond uw kind een bang moment en wat vond uw kind van de geluiden die bij de beelden horen? Dwing uw kind niet om erover te praten, als uw kind er nu geen zin heeft, komt het later van zelf.

Stap 4 Heeft uw kind veel last van gedachten aan de gebeurtenis of roep het steeds iets op? Heeft uw kind lichamelijke klachten? .Voor kinderen kan het lastig zijn om gedachten, gevoelens en emoties onder woorden te brengen. Laat u kind het van zich af tekenen of schrijven, door de gedachten op papier te zetten verwerkt u kind al een deel van de gebeurtenis. Noteer in het dagboek de lichamelijke klachten zoals hoofdpijn of buikpijnen, door het bij te houden en er een overzicht van te maken, krijgt u meer inzicht in de problematiek en kunt u beter inspringen op zoek naar een oplossing. Door het bij te houden weet hoe vaak de klachten op spelen en wanneer, dit is belangrijk als u het verder wilt laten onderzoeken.

Stap 5 Let op slaapproblematiek. Na nare gebeurtenissen kunnen kinderen hierover gaan dromen en hierdoor nachtmerries krijgen. Het is vaak bang om alleen in de kamer te zijn en alleen te gaan slapen. De angsten worden veroorzaakt door de herinneringen aan de gebeurtenissen zorgen voor angst.  Het is belangrijk dat u extra aandacht besteed aan het slaappatroon, het slapen zelf en het aantal uren slapen. Praten over de nare dromen kan helpen de dromen te doen afnemen.

Stap 6 Star. Situatie en Taak Omschrijf zo duidelijk mogelijk de gebeurtenis. Was was uw taak of aandeel hierin en hoe kunt u de taak/probleem oplossen? Actie en Resultaat Omschrijf welke acties u op dat moment heeft ondernomen en wat hiervan het resultaat was.

Het nieuws melden

stap 1: meedelen van het slechte nieuws. Het brengen van het nieuws en het uitspreken hiervan kan een opluchting zijn en hierdoor kan de situatie beter worden begrepen.

  • Van uitstel komt afstel’. Praten over allerlei niet relevante zaken. Het niet durven zeggen. Om het onderwerp heen draaien. wachten op het goede moment, die eigenlijk nooit komt. Wacht niet te lang met het brengen van het nieuws. Door het te laten wachten kropt u het op, krijgt u meer stress en gaat u er steeds meer tegen opzien om het te vertellen, wat het alleen maar moeilijker maakt.
  • Ongepland. Een ‘ongepland’ slecht-nieuwsgesprek aangaan met uw kind.een kind is niet voorbereid waardoor het kan dat het kind stil valt niks weet te zeggen en net met de situatie weet om te gaan. door niet een tijd en datum te plannen is het voor uw kind erg onverwachts. Wanneer u vandaag het nieuws hoort, vertel nog niks direct en laat het eerst bij u zelf even zinken, pas de volgende dag kunt u het gesprek aangaan met uw kind.
  • Verbeteren van het slechte nieuws. Het in werkelijkheid mooier willen maken dan het is. De boodschap beter maken dan het is. Het slechte nieuws met zeer veel niet feitelijk zaken vertellen.. Het proberen goed te praten van een gebeurtenis. Het is gebeurt zoals het gebeurt is de feiten kunt u niet veranderen. Alleen door open en eerlijk te zijn over de feiten kunt u het goed verwerken.
  • Verontschuldigen: ‘Ik kan er ook niets aan doen’. Dit geef niet aan dat u de situatie begrijpt en begrip heeft voor de gedachten en emoties van uw kind. Laat dit zoveel mogelijk achter wegen. Het doet erop het moment niet toe wie of wat er iets aan kan doen, het gaat erom hoe u met de situatie kunt omgaan en hoe u het in de toekomst kan voorkomen.
  • Zelf oplossen. Wel aanwijzingen geven, maar het slechte nieuws niet meedelen. Dat u kind zelf achter de waarheid moet komen. Door u ervan afmaken zoals bijvoorbeeld het vertellen en uw kind de oplossing laten zoeken voor gedachten en gevoelens. Hierdoor legt u het probleem bij uw kind. Het kind voelt zich net gehoord en begrepen en krijgt hierdoor een verminderd vertrouwen in personen om het kind heen en minder zelfvertrouwen in zichzelf.

stap 2: opvangen van reacties en emoties. Wees voorbereid op gedachten emoties en gevoelens van de andere persoon. Bedenk u de ergste situatie die u zou kunnen overkomen en hoe u dan zou reageren. Houd uw eigen emoties en gevoelens onder controle. Hoe meer u de controle heeft over heeft over uw zelf en de gebeurtenis hoe meer rust u uitstraalt wat het makkelijker maakt voor uw kind.

  • Laat u niet leiden door het nieuws of de gebeurtenis en neem op tijd afstaand van het nieuws, laat het nieuws u niet belemmeren in het dagelijkse leven. Krop uw gevoelens over de gebeurtenis niet op en deel uw gedachten zoveel mogelijk met personen die belangrijk voor u zijn. Begin met het maken van een dagboek om uw gedachten van u af te schrijven.
  • Door er eindeloos over te blijven praten, valt u veel in herhaling en dit heeft weinig zin. Ken uw grenzen wanneer het genoeg is om het erover te hebben. Door lang door te gaan kan het zijn dat het erger word dan het was.  De gedachten worden steeds opnieuw geprikkeld en u denkt er steeds over na. Door het met rust te laten kunt u de gedachten los laten en deze gedachten een plek geven zodat ze niet meer zo aanwezig zijn.
  • Blijf positief denken en zoek afleiding op moeilijke momenten. Neem voldoende tijd om te slapen, te rusten, na te denken en bij belangrijke personen te zijn.  Wees duidelijk en eerlijk tegenover deze personen over u behoeften, vertel wat u wensen zijn.

stap 3: noemen van feiten, redenen en motieven. Bedenk u zoveel mogelijk redenen waarom het zo is gegaan als het is gegaan, blijf hierbij bij de feiten zoals deze gebeurt zijn. Wat wilt u doen met deze feiten, wat wilt u bereiken door de feiten aan een ander te vertellen? Stel u de vragen waarom, waar, wanneer en hoe bij het maken van een duidelijk verhaal. Door bij de feiten te blijven en steeds de waarom vraag te stellen en de vraag hoe op te lossen, blijft een gesprek open en word het minder een discussie.

  • Ga op zoek naar informatie bij het stellen van een diagnose. Zoek antwoorden op de volgende vragen: Wie is krijgen deze diagnose? Wat houd de diagnose in? Hoe komt iemand aan de diagnose? Hoe kan de diagnose behandeld worden? Wat is er te merken aan de persoon?
  • Noteer uw conclusies in het dagboek en maak er een kort verhaal van. Door de vragen te antwoorden kom u achter echte problematiek achter een diagnose, door het kort en bondig op te schrijven kunt u de diagnose makkelijker accepteren.
  • Nodig de persoon uit als u met uw kind in gesprek gaat om uw kind de diagnose te vertellen. Laat uw kind zelf zoveel mogelijk vragen stellen.
  • Vertellen hoe moeilijk u het zelf heeft met het slechte nieuws. Het slechte nieuw is voor het gehele gezin, door uw gedachten en gevoelens bespreekbaar te maken en door het gesprek aan te gaan binnen uw gezin, hoe moeilijk u het vind dat de situatie zo is, krijgt u meer steun uit het gezin en meer begrip en kan er gezocht worden naar oplossingen. Stel uzelf wel een grens over hoeveel en hoe u dit mededeelt.

stap 4: meedenken over de vraag; hoe nu verder? Wat heeft u of uw kind nodig om verandering aan te brengen of om er beter mee over weg te kunnen? Waar zitten de problemen in het verwerken? Wat is het lastige stuk van het verwerken? Door te luisteren naar uw kind kunt u erachter komen hoeveel u kind ermee zit en wat de wensen zijn van uw kind om ermee om te gaan. Bedenk samen meerdere oplossingen voor het probleem en kies er daarna samen een uit die u verder gaat uitwerken.

  • Vind uw kind een programma spannend of eng zet de tv uit en bespreek de gevoelens van uw kind op dat moment. Wat zorgde ervoor dat uw kind zich zo voelde? Wat was de situatie waardoor dit veranderde? Wat zou uw kind de volgende keer kunnen doen om dit minder te laten zijn? Zet een tijdje later opnieuw de film op of het programma aan en kijk samen met uw kind. Bespreek wat u ziet en laat uw kind de gedachten erachter uit leggen. Door het bespreekbaar te maken kan uw kind over de gedachten heen komen en het als minder erg ervaren.
  • Kijk een week geen nieuws. Het nieuws of praat programma’s kan een grote inpakt hebben op uw gedachten, gevoelens en emoties. Door regelmatig slecht nieuws kan het zijn dat uw gedachten uw stemming bepalen, als dit zo is, stop voor een week met het kijken van het nieuws. Na een paar dagen zult u merken dat het een stuk beter gaat.
  • Vraag andere ouders hoe zij dit aan pakken, zoek op het internet naar lotgenoten met dezelfde vragen.Er zijn vele ouders met hetzelfde probleem u bent niet de enige. Door het bespreekbaar te maken op school of bij het cjg kunt u werken aan een oplossing. Door het blijven bedenken van oplossingen voor uw kind en u te verplaatsen in het kind weet u wat u nodig heeft om de juiste oplossing te vinden voor uw kind. Vraag meer informatie bij uw CJG of kijk op de website van GGZ.

E-GGZ

E-GGZ

Welkom op het profiel van GGZ. GGZ staat voor geestelijke gezondheidszorg. Met de informatie die we delen willen we taboe op psychische problematiek verminderen en al het zou kunnen stoppen. Iedereen kent iemand met psychische problematiek, het zo een heel normaal onderwerp moeten zijn om te bespreken. De artikelen gaan over diagnose, medicatie en behandelaars. De diagnose waar ik over schrijf zijn o.a. autisme, borderline, ptss, depressie, hsp.