naasten

Stap 1 Signalen, Stap 2 Doel, Stap 3 Plan, 4 test

Stap 1 Signalen herkennen, oplossen

De naasten zijn voor personen zeer belangrijk en dat ze op naasten kunnen rekenen. Dit kunnen ouders zijn, maar ook broers, zussen, partners, kinderen, vrienden of buren. Een persoon die net de diagnoses heeft gehad zoekt steun er begin voor de problematiek. Door samen door het proces te gaan voelt de persoon zich beter begrepen en gehoord. Hoe een persoon omgaat, is belangrijk voor de persoon die de diagnose heeft. Hoe ermee word omgegaan bepaald voor een groot deel van de afloop en de ernst van de problematiek.

Gedachten Naasten hebben vaak meer moeite met de diagnose dan de persoon zelf. Het is alleen voor de duidelijkheid van signalen die zijn opgevangen en voor het aanvragen van hulp van belang. Naasten zijn vaak erg negatief in woordkeuze en het gedrag richting de persoon. Voor hen is de diagnose belangrijker dan hoe het met de persoon gaat en hen daarbij te ondersteunen. Bij naaste die het psychisch lijden van de diagnose niet kunnen of willen begrijpen worden vaak smoezen bedacht door de naaste om de persoon niet bij te hoeven staan. De diagnose word gezien als iets psychisch en dus psychiatrisch of te wel gek. Doordat problemen onoplosbaar blijven, krijgen personen met psychische problematiek sneller stress en word het een malend probleem. Voor deze personen is het zetten van een punt heel belangrijk.

Overdreven reageren, het valt wel mee, ach die stress, dan moet je er wat aan doen. Je trauma is oud, daar kan je toch geen last meer van hebben, daar kun je nu toch niks meer aan doen.Je hebt psychische ziek, heb je een toekomst dan? Naasten die diagnose begrijpen, Per Thicker Samen Scholing, Samen Alles Met Een Naasten

Gevoel Het leren begrijpen en accepteren van een diagnose kost lange tijd en is een dagelijks leerproces. Over een diagnose kunt u na jaren nog steeds nieuwe dingen ontdekken. Door oplossingsgericht te denken, blijft de problematiek positief. Door te weten hoe problematiek begint, kunt u het voor zijn en oplossen. Elke dag zijn er voor de persoon leermomenten, zoals het omgaan met dagelijkse, diverse thickers en de dagelijkse stress. De stress die word ervaren word regelmatig niet begrepen en word niet erkend als een eerste probleem, dit terwijl de stress juist de belangrijkste oorzaak is van de problemen. Voor personen met stress problematiek is het niet ach die stress.

Gedrag Het is belangrijk om samen het proces te doorlopen en om regelmatig de verbeteringen te bekijken en bespreken. Luisteren naar de persoon ook na 101x dat de persoon een verhaal verteld, het zijn herhalende gedachten, een herhaaldelijk probleem. Een diagnose heeft de persoon, 7 dagen in de week, 24 uur per dag, 365 dagen per jaar last van. Door samen het proces te doorlopen voelt de persoon zich meer begrepen en gesteund.

Gebeurtenis Heeft een persoon weinig, geen naasten dan is het lastig om de zorgen en klachten te bespreken en zit alleen met zijn problematiek. Dit zorgt ervoor dat de persoon minder snel nieuwe contacten zal opdoen, omdat de contacten die die had zijn weggegaan door diagnose, de persoon is gestraft op het ziektebeeld. Hoe minder naasten – hoe meer afhankelijk van hulpverleners. De zorg die geleverd word is 1 gesprek in de week waardoor deze persoon 6 dagen alleen door de problematiek moet.

Heeft een persoon meer naasten en die open staan voor de problematiek, zal er veel aandacht voor zijn en zijn er meer onderwerpen bespreekbaar. Hoe meer naasten – hoe minder afhankelijk van hulpverleners, signalen worden beter opgevangen en actie ondernomen. Door het niet veroordelen maar samen de problematiek aan te pakken word meer opgelost dan dat de persoon trauma’s alleen moet verwerken.

Gevolg

Ik heb genoeg gedaan, los het zelf op. Laat mij met rust, het is nu genoeg geweest. Als aangeven word dat er geen naastenliefde is – op hangen – omdat ik doe genoeg geef, het is verwijten te zeggen dat je dat niet krijgt, jij accepteert niet dat ik dat geef. Herhalend ik kan niks voor je doen en andersom je doet niks voor ij word niet geaccepteerd. Ik kan je niet helpen je hebt een PTSS, psychische problematiek, daar kan ik niks aan doen, je moet naar hulpverleners. Dat is jou mening dat jou fantasie, ik weet niet of dat de waarheid is, jij liegt en bedriegt en bent niet te vertrouwen. Hou er over op. Je dwingt me niet om alles en nog wat voor je te doen, ik neem vandaag niet meer op, ik wil wel samenwerken, maar je moet niet opeisen dat ik iets doen. Het is veel te mooi weer, dan ga ik daar niet over praten, ik ga nu ophangen en in de tuin bezig. Ik heb geen zin, ik heb wel wat anders te doen, je hebt tijd genoeg gehad dit te bespreken. Je blijft mij maar van alles verwijten.

De persoon word in een hoekje geplaatst, de persoon heeft last van vooroordelen die mensen hebben. Personen worden vaak veroordeel op ziektebeeld en de diagnose, waardoor contacten met de samenleving verloren gaan. De meeste vooroordelen komen van mensen die de diagnose hebben opgezocht op internet en dan denken alles van de diagnose te weten. Er zijn veel lijstjes en theorieën met symptomen maar deze lijstjes zijn niet bij iedere persoon het zelfde en niet iedereen ervaart een diagnose hetzelfde. Om meer en beter te weten wat een diagnose is en hoe het is om de diagnose te hebben is daarom belangrijk met de persoon zelf te spreken. De diagnose die gesteld is is niet de persoon zelf. De diagnose is een uitslag van een reeds onderzoeken waarvan doktoren vinden dat de diagnose het meest past bij die signalen, het is de mening van een dokter en nodig voor het bieden van hulp. Het wil niet zeggen dat de gestelde diagnose juist is en dat hierdoor behandeling niet aanslaat.

Hoe zorg je ervoor dat je niet verzuipt, tussen alle problemen van de ander? De problemen zijn reëel en hevig, en voor de patiënt zijn er geweldige therapieën, die ook wel degelijk vooruitgang brengen. Maar hoe zorg je als naasten dat je niet ten onder gaat aan alles wat er bij komt kijken? Hoe kunt u als naasten met een psychische diagnose het beste omgaan? Het is belangrijk dat u ten alle tijden probeert zelf er niet aan onder door te gaan. Leven met iemand met psychisch problematiek, is voor familie en betrokkenen vaak zelf een psychische belasting. Het belangrijkste bij mensen met psychisch problematiek is duidelijkheid, eerlijkheid en het nakomen van afspraken. Wanneer het niet duidelijk is, weet de persoon niet wat hij moet doen en gaat malen over de gebeurtenis. Wanneer u zegt dat u morgen langskomt en u komt niet dan kan dit zorgen dat de persoon zich in de steek gelaten voelt en niet op uw kan vertrouwen.

Vond u het artikel intressant? Deel het artikel en volg soebar.nl dan op
0

Lees verder

Soebar.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Spring naar werkbalk