Hoe leg ik een diagnose uit aan naasten?

Stap 1 Voorbereiding van het gesprek? Wie wilt u iets gaan verstellen? Wat wilt u kwijt over uw diagnose? Bepaal wat het doel van het gesprek is en/of alle informatie met betrekking tot dit doel voorhanden is. Welke informatie mist u nog? Kunt u gebruik maken van voorbeelden en/of hulpmiddelen om uw verhaal te verduidelijken? Maak een kort verhaal van wat u uw naasten wilt gaan vertellen, zorg dat het in grote lijnen is. Zorg ervoor dat u aan de hand van voorbeelden kan uitleggen hoe dit voor u is en hoe dit voelt.

Welke familieleden moeten het weten? Waarom wilt u dit aan de enen wel vertellen en aan de andere niet? Wat maakt het verschil tussen de personen? Maak een lijst met personen wie u het wilt gaan vertellen en schrijf erachter waarom u deze persoon het geheel wilt vertellen of een klein deel van het verhaal wilt uitleggen.

Wat moeten de naasten weten? Mag elke naasten hetzelfde weten en evenveel of zit er een verschil in? wat vind u belangrijk dat de naasten die dicht bij u staan weten? Wat zou u vrienden en of uw werk vertellen? Maak voor uzelf een duidelijk overzicht met de punten die u tegen de ene persoon wilt vertellen en die u voor de andere verborgen houd. Bij een diagnose en de uitleg bepaald u wat u tegen iemand verteld.

Wie van hen wilt u schrijven, wie wilt u opbellen of opzoeken? Welke personen vind u belangrijk genoeg om het direct rechtstreeks te vertellen? Welke personen zijn minder belangrijk maar voldoende om toch de diagnose te weten? Hoe wilt u contact met hen opnemen? Zijn er nog overige personen? Maak een overzicht met namen aan de hand van hoe belangrijk de persoon voor u is en schrijf hierin wat u wilt gaan doen.

Wie kunt u vragen anderen te informeren, voor of met jou? Heeft u extra ondersteuning nodig, vraag dan een persoon die u vertrouwd te helpen, een behandelaar kunt u vragen of deze contact opneemt met uw naasten en de diagnose kan uitleggen of ga op het internet opzoek naar handige tips adviezen en voorbeelden van hoe andere/lotgenoten dit hebben aangepakt.

Stap 2 Het gesprek plannen. Plan een vaste dag en tijd in voor een gesprek, voor minimaal 7 dagen verder, zodat u genoeg tijd heeft om u voor te bereiden en u minder stress zal ervaren bij het vertellen van de diagnose. Neem hiervoor ruimschoots de tijd, om uw verhaal te vertellen en om uw emotie en gevoelens hierover te uiten. Hoe langer u de tijd neemt, hoe meer rust u vind in het gesprek. Plan naar het gesprek een moment rust in en doe even niks.

Stap 3 Het gesprek voeren. Het gesprek heeft u voorbereid door het schrijven van uw gedachten en gebeurtenis op papier.  Vertel dat het om iets vervelends gaat en dat u het moeilijk vindt om dit te vertellen. Draai er vervolgens niet om heen. Maak het niet mooier dan het is. Houd het kort en feitelijk. . Begin het gesprek direct over de gebeurtenis die u wilt vertellen, begin niet eerst een heel verhaal over heel iets anders. Geef direct het doel aan van het gesprek en wat u de persoon duidelijk wilt maken.

Bekijk in het gesprek of uw naasten het heeft begrepen wat u heeft verteld, hoe reageert uw naasten? Heeft u naasten een paar vragen en/of opmerkingen? Neem de tijd om de naasten te laten reageren op uw verhaal en geef verduidelijking als dit nodig is. Dwaalt u van het onderwerp af, stop het zijspoor en pak het weer op waar u gebleven was.  Laat uw naasten reageren en besef dat u daar niets mee hoeft. Het is een mening en daar hoeft u zich niks van aan te trekken

Zorg voor een goed overzicht van uw persoonlijke klachten vaan de diagnose. Door een dagboek bij te houden en uw klachten dagelijks te noteren krijgt u een overzicht van de problematiek die u kunt gebruiken als richtlijn in het gesprek.  Geef aan het einde van het gesprek een korte samenvatting van de belangrijke punten en stel hierbij uw hulpvraag aan uw naasten en wat u naasten voor u zou kunnen betekenen.

In bovenstaand schema kunt u opschrijven wie u wilt gaan spreken, wanneer u de persoon heeft gesproken en wat de reactie was van de persoon. Door het overzichtelijk te maken en bij te houden hoe mensen reageren op uw verhaal weet u of u het verhaal moet aan passen, duidelijker moet zijn en meer uitleg moet geven of dat u te veel informatie in een keer geeft.

Stap 4 De emoties en gevoelens. Het vaststellen van een diagnose kan hard aan komen bij zowel de persoon als bij de naasten. Hierdoor kan het zijn dat de persoon stil valt en geen woord meer kan uit brengen of de diagnose ontkent en het niet geloofd. Benoem de emotie en gevoelens die u bij uw naasten ziet en merkt.

Vindt u het lastig het gesprek te voeren?

Zoek een maatje. Dit kan een kennis, vriend of ander familielid zijn die u vertrouwd en die u kan ondersteunen en begeleiden in het gesprek en u kan helpen bij het maken van een verhaal en voorbereiden van het gesprek.

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.