Behandelaar

Stap 1 Signalen herkennen, oplossen

Wat is het?

Wat doen de behandelaars? Wanneer u uw behandeling begint krijgt u een hoofdbehandelaar en een persoonlijke behandelaar. Samen maken ze met u een behandelplan. Het ligt aan de organisatie waar u onder behandeling bent, hoe en welke problematiek u heeft, waar een behandeling plaats vind, vaak word de behandeling ambulant geven, maar u kunt ook poliklinisch geholpen worden.

Voor psychische problematiek kunt u naar de GGZ of wel Geestelijk Gezondheid Zorg. De GGZ zorgt voor een behandeling met een verpleegkundige, psycholoog of met een psychiater.

De hoofdbehandelaar De hoofdbehandelaar spreekt u geregeld, dit is nodig, voor het vergoed krijgen van de zorg. In deze gesprekken word de algemene vooruitgang en de aandachtspunten besproken. De hoofdbehandelaar is verantwoordelijk voor het hele behandeltraject. Alleen de hoofdbehandelaar kan medicatie voorschrijven en/of wijzigen en kan alleen een diagnose vaststellen.

De persoonlijk behandelaar De persoonlijk behandelaar spreek u wekelijks, vaak 1x per week 1 uur. De persoonlijk behandelaar is verantwoordelijk voor de uitvoering van het behandelplan, het rapporteren, het aanvragen van en het op orde houden van medicatie. In de gesprekken worden de dagelijkse problematiek besproken en krijgt u handvatten, om de week door te komen en krijgt u huiswerk om die week te oefenen. De persoonlijk behandelaar ambulant let onder andere op uw woonsituatie en de schoonheid ervan, op uw gesteldheid en uw gezondheid, of uw dagelijks goed eet en er voldoende eten is huis is.

In een volledige jaar zouden 52 behandelingsuren kunnen plaats vinden. De behandelaar heeft ook vrije dagen 21 dagen voor vakantie en 8 vrije dagen door feestdagen. Hierdoor hebben personen 48 behandelingsuren per jaar, dit komt neer op 2 volledige dagen in het jaar.

2 herkennen

Zo begint u:

Stap 1 Wanneer u een crisis heeft kunt u de crisisdienst bereiken van de GGZ. Dit is een dienst die na werktijd door de weeks en in het weekend actief zijn. In het team zit een psychiater en psycholoog, die een oordeel maken aan de hand van uw signalen en bepalen welke hulp op dat moment nodig is, dit kan zijn van een gesprek en medicatie tot een opname. Na 17.00 tot 9.00 en in de weekenden en feestdagen is een persoon aangewezen op de crisisdienst en/of politie. Dit betekend dat u 112 dagen (104 dagen weekend + 8 vakantiedagen) en 3036 uur (17.00-9.00) per jaar aangewezen bent op de crisisdienst. De crisisdienst is 12 uur per dag actief.

Stap 2 Een persoon heeft 365 x 24 uur = 8760 uur de diagnose per jaar. Verplicht een verzekering met aanvullend pakket voor een behandeling + eigen risico + medicatiekosten. Onverzekerd krijgt u alleen zorg die buiten de basis zorg valt en de totale rekening komt neer bij de persoon. Een persoon zit 6 dagen en 23 uur zonder ondersteuning van behandelaar, komt neer op zelfhulp.

Wanneer u in behandeling bent bij GGZ heeft u vaak 1x per week een gesprek met uw ambulant behandelaar, vaak verpleegkundige of psycholoog. Dit komt neer op 48 uur (52 behandeluren – 21 dagen vakantie (3 behandelingen) – 8 vrije dagen (1 behandeling) per jaar per cliënt. Behandelaars werken vaak maar 4 dagen in de week of minder en maximaal 8 uur per dag.

3 behandeling

Tijdens een opname in een GGZ kliniek krijgt u een arts die u 1x per week spreekt en om de 2 weken een psychiater. Hierdoor krijgt de persoon nog geen ondersteuning in de problematiek, daarnaast is het dagprogramma niet afgestemd op de persoon en zijn er zelden activiteiten om te leren omgaan met diagnose, uw signalen en om er weer beter uit te komen. Hierdoor is het voor de persoon hetzelfde als een ambulante hulpverlener.

Haal een verwijsbrief bij uw huisarts en geeft deze af bij de GGZ. Na 6 weken krijgt u een uitnodiging voor een intakegesprek en daarna krijgt u een gesprek met een psycholoog die na enkele gesprekken een voorlopige diagnose kan geven.

1 uur per week behandeling = 60 minuten per week = Het herkennen, vaststellen en oplossing bedenken voor signalen. Het uitleggen en aanleren omgaan met de diagnose en oplossing bedenken voor het leefbaar houden. Het bieden van psychische hulp bij de problematiek. Het zorgen dat het beter gaat met de persoon door tips en adviezen en bespreken problematiek en de mogelijkheden. Het regelen, zorgen voor, en het op orde houden van medicatie. Daarnaast is 1 afspraak voor het maken van een behandelplan en crisisplan en een ander gesprek voor het vaststellen van de diagnose.

4 gevolgen

De behandelaar geeft aan dat u altijd mag bellen, maar als u belt, is uw behandelaar vaak in gesprek met een ander, dus hierdoor verstoord u het gesprek van een ander. Hierdoor kan de andere persoon dichtklappen en het gesprek niet meer voeren. Het is erg vervelend om gestoord te worden in een gesprek. Als u dit al van te voren belt u dan uw behandelaar of stelt u het uit tot uw afspraak?

De behandelaar komt 1x per week 1 uur, over dit moment word een rapportage geschreven, de behandelaar is niet op de hoogte van de rest van de week. Het noodzakelijk dagelijks te noteren hoe de persoon zich voelt, hoe het gaat, hoe de persoon heeft gegeten en of de persoon buiten is geweest. Door dit te noteren weet de persoon, wanneer het minder gaat en aan terug het vallen is.

De behandelaar heeft geen tijd voor een goede observatie. In het uur moeten de dagelijkse zaken worden besproken en hierdoor blijft er geen tijd over. De andere bijkomende signalen worden hierdoor niet of zelden opgemerkt, waardoor de problematiek veranderd, maar de behandeling hierin niet veranderd. Waardoor de kans groot is dat de andere signalen een groter probleem word en de signalen die de behandelaar weet verminderen. Dan word het verplaatsen van het probleem.

Personen met psychische problematiek hebben vaak ook andere problematiek, zoals schulden en/of eet problematiek. Om deze problematiek op te lossen heeft de persoon meer hulpverleners nodig, zo kan het zijn dat de persoon 4 of 5 verschillende hulpverleners. In veel gevallen word er onderling tussen de hulpverleners weinig tot geen overleg gevoerd. Hierdoor moet een persoon alles blijven uitleggen en word de persoon niet optimaal geholpen. Doordat er alleen bij GGZ word gewerkt aan waarom de persoon is aangemeld, word er te weinig aandacht aan de rest van de problematiek.

5  Plan

Stap 3 Plan maken

Stap 1 Houd een signalen dagboek bij. Voor welke problematiek gaat u naar de GGZ? Wat zijn de signalen ? Wat belemmerd u in het dagelijks leven? Welke signalen zou u graag aanpakken en verbeteren? Wat heeft nodig om triggers te voorkomen?

Stap 2 maak een crisis noodplan en houd u signalen goed in de gaten. Het maakt niet uit of u lichte problematiek heeft zoals beetje stress of zware problematiek zoals chronische complexe PTSS heeft, voor beide staat 1 uur per week, u bent aangewezen voor het grootste deel op de crisisdienst. De persoon staat 24 uur per dag in dienst van de diagnose. De crisisdienst heeft 12 uur per dag dienst. De behandelaar heeft 8 uur per dag dienst. Een persoon is voor meer dan 90% per jaar aangewezen op zich zelf en met de psychische problematiek. Hierdoor komt het dus neer op de schouder van de burger, terwijl deze persoon psychisch problematiek heeft, dit is vragen om verslechtering van de problematiek.

Stap 3 Zorg voor voldoende rust op een dag doen het doen van activiteiten of door het doen van yoga oefeningen. Maak een plan wat u gaat doen bij stress angst of paniek, bedenk 10 activiteiten die u kunt gaan doen als u in deze situatie zit.

Stap 4 Bekijk de problematiek van een positieve kant, wat ging er wel goed vandaag, wat vond u wel leuk om te doen? Door anders naar uw problematiek te kijken krijgt u nieuwe inzichten en nieuwe ideeën, die tot een nieuwe oplossing zouden kunnen leiden. Voor de persoon die net een opname achter de rug heeft is het belangrijk om te luisteren naar de persoon, de persoon heeft heel wat mee gemaakt tijdens de opname en wil hierdoor graag zijn verhaal doen. Voor de persoon is steun en betrokkenheid erg belangrijk. Stel samen een crisis noodplan op en maak samen kleine doelen, zodat het zelfvertrouwen van de persoon groeit.

Stap 5 Vaststellen van de signalen en diagnose en het werken aan verbetering. Door het algemeen schema over te nemen en dagelijks in te vullen, heeft u een duidelijk overzicht van uw problematiek. Houd het algemeen schema, trigger schema voor lange tijd aan. Neem voor u het moment net voor de opname, wat ging er hier niet goed, waar lag het probleem, dit is een goed uitgangspunt om een plan van te maken en dan weet u al u daar weer terug bent dat u ver bent teruggevallen. De overzichten/dagboek die u bijhoud zijn van de overige 6 dagen per week, wat meer inzicht geeft in de problematiek dan de rapportage.

Stap 6 Schijf voor het gesprek een samenvatting van wat u wilt weten en wilt vragen. Herhaal de vragen en uw verhaal een aantal keer voordat u naar het gesprek gaat. Zodat als u zenuwachtig word van start van het gesprek, u makkelijker de draad weer kunt oppakken. Schrijf na het gesprek een korte samenvatting met belangrijke woorden van het gesprek. Bewaar alle medische gegevens en afspraken in een aparte map bij elkaar. Wanneer u een second opinion aanvraagt heeft u deze gegevens nodig. Vraag al uw gegevens op en als u de uitslag krijgt van een onderzoek vraag naar een kopie van de uitslag.

Stap 7 Er zit geen klik met mijn behandelaar wat kan ik doen? Wanneer u geen klik is met uw behandelaar dan kunt u punten waarom het niet klikt aangeven aan uw behandelaar en kijken of hij hier iets aan kan veranderen, is dit niet het geval dan kunt u om een andere behandelaar vragen. Het is vaak niet makkelijk bij dezelfde organisatie te wijzigen van behandelaar, vraag bij problemen, hulp bij patiëntenvertrouwenspersoon van de organisatie, of overweeg naar een andere organisatie te gaan.

Stap 8 Klopt mijn diagnose wel, wat kan ik doen? Een diagnose word vaak vastgesteld door een psychiater, deze let op signalen en neemt vragenlijsten af om een diagnose vast te stellen. Wanneer u het niet eens bent met uw behandelaar over de gestelde diagnose kunt u contact opnemen met uw behandelaar om te vragen hoe hij bij de diagnose komt, welke signalen maken dat het die diagnose is en geen andere? Geef in het gesprek hoe u hierover denkt en wat volgens u een betere diagnose zou zijn, geef hierbij aan van welke signalen u het meest last heeft. Op het internet vind u vele vragenlijsten voor het vast stellen van een diagnose, maak er een paar en neem deze mee naar het gesprek. Als u er samen met u behandelaar niet uit komt, kunt u vragen om een second opinion, dit betekend dat er een andere arts opnieuw een diagnose stelt. Het kan zijn dat deze diagnose, hetzelfde is of juist erger of minder erg. Hoe meer artsen u afgaat voor het stellen van een diagnose hoe meer verschillende diagnoses u krijgt. Heeft ook de 2de arts een diagnose gesteld waar u het niet mee eens bent dan kunt u nog contact opnemen met een patiëntenvertrouwenspersoon van de organisatie, deze kunnen u ondersteunen en voorlichten wat de mogelijkheden nog zijn.

6 naasten

Betrek naasten zoveel mogelijk bij het proces. Hoe meer naasten met u mee gaan vragen stellen en uw ondersteunen, hoe makkelijker het is om de diagnose te accepteren en ermee om te gaan.

Bij alle hulpverleners en personen die in de zorg werken, word er op feestdagen door gewerkt. Bij de GGZ bent u aanwezen op de crisisdienst, de behandelaar is niet aanwezig, ook niet op de 2de dag. Hierdoor vallen er veel dagen uit en worden personen overgeslagen, omdat het niet past in een kortere werkweek. Dit komt neer op dat u dat 2 weken uw behandelaar niet heeft gesproken. Een behandelaar heeft recht op 3 weken zomervakantie, in de weken, krijgt u een vervanger, maar deze vervanger kent u situatie niet en kan u niet helpen in uw problematiek, hierdoor worden de problemen met 3 weken uitgesteld voor er aan gewerkt kan gaan worden.

Zorg dat u bent voorbereid op de vakantie van uw behandelaar en zorg dat u weet waar u terecht moet voor ondersteuning en wie uw nieuwe tijdelijk behandelaar is. Is het mogelijk om deze weken extra terug te vallen op uw naasten?

 

Hulp voor psychisch problematiek geschreven is met een uitleg over signalen of diagnose met plannen en doelen. De artikelen zijn laagdrempelig en daarom makkelijk te lezen en te volgen voor iedereen. Het doel: de taboe over psychische diagnose verminderd, door ze bespreekbaar te maken, begrijpbaar te maken en oplossingen te bieden.

Wij horen graag uw reactie